سیاست بین‌الملل عرصه سنجش بی‌رحمانه نسبت قدرت، اراده و نهاد است. آنچه امروز در منظومه تنش‌های واشینگتن و تهران در دوره بازگشت دونالد ترامپ رخ می‌دهد، فراتر از یک مجادله کلاسیک دوجانبه، یک آزمایشگاه زنده ژئواکونومیک است. پرونده ایران از مدار صرف غنی‌سازی اورانیوم و موازنه‌سازی در شامات خارج شده و به میدان آزمون یک فرضیه بنیادین بدل گردیده است: آیا هژمونی دلار قادر است مرزهای حاکمیت ملی دولت‌ها را در قرن بیست‌ویکم بازتعریف کند؟

سوئیس با ۳۸۰۴ دلار در ماه، بر قله ایستاده؛ اما این فقط ظاهر ماجراست. دستمزد اسمی همیشه همه حقیقت را نمی‌گوید.

۷۵ سال، تنها یک پلک‌زدن در تاریخ است، اما اینفوگرافیک پیش‌رو، زلزله‌ای در نظم جمعیتی جهان را به تصویر می‌کشد. در ۱۹۵۰، جهان در دستان پایتخت‌های کلاسیک بود.

دام عقلانیت خطی در آبراه هرمز؛ توهم مهار و سقوط به برزخ فرسایش هفت ماه پیش، خطای محاسباتی واشینگتن و پایتخت‌ها بحران را عملیاتی محدود و گذرا می‌دید؛ توهمی کلاسیک از جنس ناباوری بیروت ۱۹۷۵. اما منطق سیستم‌های آشوب‌زده رحم ندارد. امروز با ورود نبرد به ماه هفتم، تنگه هرمز نه یک گذرگاه، که نقطه […]

این نقشه، واقعیت عریان تله‌ی جمعیتی است. نرخ ۱.۴۷ یعنی ایران در مسیر یک خاموشی ساختاری قرار گرفته. تهران و شمال با باروری زیر ۱، عملاً در حال خودکشی دموگرافیک‌اند؛ موتور محرک کشور، از درون در حال فرسایش است.

دور تازه فشار اقتصادی آمریکا علیه ایران دیگر صرفاً فهرستی از نام‌ها، شرکت‌ها و کشتی‌های تحریم‌شده نیست؛ واشنگتن این‌بار سراغ خودِ زیرساخت تجارت رفته است: نفت، کشتیرانی، بیمه، فناوری، طلا، هوانوردی و دارایی‌های دیجیتال. هدف روشن است؛ نه فقط کاهش صادرات نفت، بلکه افزایش هزینه هر معامله، طولانی‌تر کردن مسیر انتقال پول و دشوارتر کردن واردات کالا و تجهیزات.

از ونزوئلا تا عمان ؛ آیا تهدید به بمباران می‌تواند مقدمه یک اشغال باشد؟ تهدید اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، علیه عمان، یکی از کم‌سابقه‌ترین تحولات در روابط واشنگتن با یکی از شرکای سنتی خود در منطقه خلیج فارس است. ترامپ هشدار داده است که اگر عمان در مسیر تلاش‌های آمریکا برای حل بحران تنگه […]

جنگ ایران و آمریکا یا دقیق‌تر، جنگی که از ضربات هوایی، موشکی، بستن تنگه هرمز و حمله به پایگاه‌های منطقه‌ای عبور کرده و به سطحی از درگیری چندلایه رسیده  دیگر صرفاً یک منازعه نظامی نیست.