امپراتوری حقوقی دلار و تله ژئوپلیتیک تهرانباشگاه تریلیوندلاریهااروپا در اوج ؛ ایران در قعراز پایتخت‌های کلاسیک تا مگاسرزمین‌های بینظمافزایش بهرهوری در ارفع با راهاندازی سیستم تزریق اکسیژنتوهم مهار و سقوط به برزخ فرسایشالماس ؛ وقتی کمیابی دیگر کافی نیستایران در حال انقباضانقلاب طلا در نظام پولیآزمون اعتماد نه نسخه نجاتجنگ اقتصادی ترامپهزینه بقا ؛ وقتی سرمایه از آینده میترسداز تهدید به بمباران تا سقوط مسقطدام عقلانیت خطی در آبراه هرمز؛ توهم مهار و سقوط به برزخ فرسایش هفت ماه پیش، خطای محاسباتی واشینگتن و پایتخت‌ها بحران را عملیاتی محدود و گذرا می‌دید؛ توهمی کلاسیک از جنس ناباوری بیروت ۱۹۷۵. اما منطق سیستم‌های آشوب‌زده رحم ندارد. امروز با ورود نبرد به ماه هفتم، تنگه هرمز نه یک گذرگاه، که نقطه […]
دام عقلانیت خطی در آبراه هرمز؛ توهم مهار و سقوط به برزخ فرسایش
هفت ماه پیش، خطای محاسباتی واشینگتن و پایتخت‌ها بحران را عملیاتی محدود و گذرا می‌دید؛ توهمی کلاسیک از جنس ناباوری بیروت ۱۹۷۵. اما منطق سیستم‌های آشوب‌زده رحم ندارد.
امروز با ورود نبرد به ماه هفتم، تنگه هرمز نه یک گذرگاه، که نقطه جوش نظم جهانی و شریان‌بند هژمونی انرژی است. مین‌روبی زیر آتش و محاصره متقابل، تثبیت یک جنگ نامتقارن و بی‌پایان را رقم زده است. ذهن استراتژیست‌ها از پذیرش فاجعه پایدار می‌گریخت، اما واقعیت سخت ژئوپلیتیک سرانجام خود را تحمیل کرد: در هرمز، قوی سیاه بال گشوده و بازی بقا وارد مدار تصاعدی بازگشت‌ناپذیر شده است.
به قلم مسیح اله شادرام
دیدگاهتان را بنویسید